دیروز ندایی به زمین افتاد و ندایی به آسمان برخاست، ندای آزادگی و ندای حق اولیه
ندایی که به گوش همه آزادگان جهان رسید. او چنین کرد و غالب ما جرات نوشتن مطلبی به یاد او را نداریم. خون این دختر، زورگویان و متحجرین را به زیر می کشاند مگر اینکه خدایی نباشد، مگر اینکه آزادگی در قلب ایرانیان فسرده باشد. اگر چنین نشد، بدانید که ما مرده ایم در حالی که او زنده است.
بلندترین فریاد، سکوت است. برای شادی روحش فاتحه ای بخوانید.![]()
+ نوشته شده در یکشنبه سی و یکم خرداد 1388ساعت 21:5  توسط مهدی
|

گویند روی سرخ تو سعدی چه زرد کرد اکسیر عشق بر مسم افتاد و زر شدم-