اکسیر عشق

اي نوش كرده نيش را بي خويش كن با خويش را    

                                   با خويش كن بي خويش را چيزي بده درويش را

تشريف ده عشاق را پرنور كن آفاق را    

                                               بر زهر زن ترياق را چيزي بده درويش را

با روي همچون ماه خود با لطف مسكين خواه خود 

                                         ما را تو كن همراه خود چيزي بده درويش را

چون جلوه مه مي كني وز عشق آگه مي كني  

                                      با ما چه همره مي كني چيزي بده درويش را

درويش را چه بود نشان جان و زبان درفشان   

                                         ني دلق صدپاره كشان چيزي بده درويش را

هم آدم و آن دم تويي هم عيسي و مريم تويي   

                                      هم راز و هم محرم تويي چيزي بده درويش را

تلخ از تو شيرين مي شود كفر از تو چون دين مي شود  

                                       ار از تو نسرين مي شود چيزي بده درويش را

جان من و جانان من كفر من و ايمان من       

                                          سلطان سلطانان من چيزي بده درويش را

اي تن پرست بوالحزن در تن مپيچ و جان مكن   

                                         منگر به تن بنگر به من چيزي بده درويش را

امروز اي شمع آن كنم بر نور تو جولان كنم    

                                    بر عشق جان افشان كنم چيزي بده درويش را

امروز گويم چون كنم يك باره دل را خون كنم  

                                        وين كار را يكسون كنم چيزي بده درويش را

تو عيب ما را كيستي تو مار يا ماهيستي  

                                        خود را بگو تو چيستي چيزي بده درويش را

يار مرا غار مرا عشق جگرخوار مرا يار تويی غار تويی خواجه نگهدار مرا

نوح تويي روح تويی فاتح و مفتوح تويی سينه مشروح تويی بر در اسرار مرا

نور تويی سور تويی دولت منصور تويي مرغ كه طور تويی خسته به منقار مرا

قطره تويی بحر تويی لطف تويی قهر تويی قند تويی زهر تويی بيش ميازار مرا

حجره خورشيد تويی خانه ناهيد تويی روضه اوميد تويی راه ده ای يار مرا

روز تويی روزه تويی حاصل دريوزه تويی آب تويی كوزه تويی آب ده اين بار مرا

دانه تويی دام تويی باده تويی جام تويی پخته تويی خام تويی خام بمگذار مرا

اين تن اگر كم تندی راه دلم كم زندی راه شدی تا نبدی اين همه گفتار مرا

ای عشق خندان همچو گل وی خوش نظر چون عقل كل

 خورشيد را دركش بجل ای شهسوار هل اتی

امروز ما مهمان تو مست رخ خندان تو

 چون نام رويت مي برم دل مي رود والله ز جا

کو بام غير بام تو كو نام غير نام تو

كو جام غير جام تو ای ساقي شيرين ادا

از عشق گردون موتلف بي عشق اختر منخسف

از عشق گشته دال الف بي عشق الف چون دالها

***

ای عشق چون آتشكده در نقش و صورت آمده

بركاروان دل زده يكدم امان ده يا فتی

***

ماييم مست و سرگران فارغ ز كار ديگران

 عالم اگر بر هم رود عشق ترا بادا بقا